06 września 2012 11:23

Nowy rok szkolny 2012/2013

Obowiązki wychowawcze w roku szkolnym 2012/2013:

Nauczyciele przedmiotów:

ks. Ryszard Hawryluk - religia

p. dyrektor - język polski w klasie IV i zajęcia dodatkowe w klasie VI

p. Anna Lewczak- język polski w klasie V i VI ; historia i społ. w kl. IV-VI

p. Janda -j. angielski w klasach I-III i w klasie IV–VI oraz dodatkowe zajęcia klasie VI

p. Andrzej  Kawuza -matematyka w kl. IV-VI; zajęcia informatyczne IV, informatyka kl.    

                              II i V-VI

p. Elżbieta Plęs -muzyka  IV-VI

p. Danuta Palimąka –przyroda w kl. IV-VI; zajęcia  techniczne IV, technika V;  plastyka

                             II-III i IV-VI

p. Edyta Zalepińska- wychowanie fizyczne

Kalendarz roku szkolnego:

3 września 2012 rozpoczęcie rocznych zajęć dydaktyczno- wychowawczych

Zimowa przerwa świąteczna- 23-31 grudnia 2012 –  23 XII ( niedziela)

Koniec I półrocza- 30 stycznia 2013

Ferie zimowe dla Podkarpacia- 11 – 24 lutego2013

Sprawdzian przeprowadzony w ostatnim roku nauki w szkole podstawowej- ustalił dyrektor CKE na dzień 4 kwietnia 2013 po wiosennej przerwie świątecznej

                                 (dodatkowy termin– 4 czerwca)

Wiosenna przerwa świąteczna – 28 marca -2 kwietnia 2013

Zakończenie rocznych zajęć dyd –wych  – 28 czerwca 2013

Ferie letnie- 29 czerwca-31 sierpnia 2013

Rozporządzenie MEN z 6 października 2010 r w sprawie organizacji roku szkolnego daje przywilej ogłoszenia dodatkowych dni wolnych od zajęć dydaktyczno- wychowawczych.

Propozycje: 2 listopada, 4 kwietnia, 2 maja , 31 maja po Bożym Ciele

Zaczynamy wszystko od dziś  z nadzieją na dobre rezultaty końcowe. Czynimy starania, by nasz uczeń pozyskał wiedzę , rozwijał swoje zainteresowania i przestrzegał wartości, które przekazali mu od najwcześniejszych lat jego rodzice.

Dziękuję  Rodzicom za to, że wyposażają swoje dzieci w nowe podręczniki i okazują wsparcie - tym, które sobie radzą i tym , które nie zawsze doświadczają sukcesu.

Dobrego startu wszystkim uczniom i nauczycielom w nowym roku szkolnym 2012/2013 życzy Krystyna Skarbek -Kremza.

Warto wiedzieć, że…

Rok 2012 został ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Rokiem Janusza Korczaka. W ten sposób cała Polska oddaje hołd temu wielkiemu Przyjacielowi Dzieci. Janusz Korczak aż do śmierci pozostał wierny swoim zasadom i swoim wychowankom. Przez lata prowadząc  Dom Sierot wspierał je i przygotowywał do dorosłego życia. Często powtarzał, że nie ma dzieci – są ludzie. Właśnie ta myśl, doskonale ilustrująca idee wychowawcze Starego Doktora, stała się mottem obchodów jego roku. Starał się, aby dziecko, które trafi pod jego opiekę brało odpowiedzialność za swoje czyny ale także wzrastało w poczuciu własnej wartości. Rok Janusza Korczaka to wielka lekcja, program edukacji społecznej skierowany do dorosłych i do dzieci – to czas intensywnego upowszechniania praw dziecka.

Myśli Korczaka  -wybrane (Janusz Korczak , Dzieła, tom 7: Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie, Internat, Warszawa: Oficyna Wydawnicza Latona, 1993).

Czy oddajesz dziecku, co od rodziców wzięłaś, czy tylko pożyczasz, by odebrać, zapisując skrzętnie i obliczając procenty? 

Wychowanie dziecka to nie miła zabawa, a zadanie, w które trzeba włożyć wysiłek bezsennych nocy, kapitał ciężkich przeżyć i wiele myśl

Niekiedy rodzice nie chcą wiedzieć tego, co wiedzą – i widzieć tego, co widzą.

... kto umysłem wychowanym na policyjnych przepisach, zechce sięgnąć po żywą księgę natury, temu się na łeb zwali cały olbrzymi ciężar niepokojów, rozczarowań i niespodzianek.

...szczęście dla ludzkości, że nie możemy zmusić dzieci, by ulegały wpływom wychowawczym i dydaktycznym zamachom na ich zdrowy rozum i zdrową ludzką wolę.

Dziecko nie jest biletem loteryjnym, na który ma paść wygrana portretu na sali posiedzeń magistratu czy biustu w przedsionku teatru.  

Dziecko, sto masek, sto ról zdolnego aktora. Inne wobec matki, inne wobec ojca, babki, dziadka, inne wobec surowego i łagodnego nauczyciela, inne w kuchni, wśród rówieśników, inne wobec bogatych i biednych, inne w codziennej i świątecznej odzieży.  

Nierozumną miłością można katować dzieci; prawo winno je wziąć w opiekę.

Dusza dziecka jest równie złożona jak nasza, pełna podobnych sprzeczności, tragicznie zmagająca się z odwiecznym: pragnę, ale nie mogę, wiem, że należy, ale nie podołam.

Wychowawca, który nie wtłacza, a wyzwala, nie ciągnie, a wznosi, nie ugniata, a kształtuje, nie dyktuje, a uczy, nie żąda, a zapytuje, przeżyje wraz z dzieckiem wiele natchnionych chwil, łzawym wzrokiem nieraz patrzeć będzie na walkę anioła z szatanem, gdzie biały anioł tryumf odnosi.

Dziecko chce wiedzieć, czyś sam widział, czy wiesz od innych, skąd wiesz; chce, żeby odpowiedzi były krótkie i stanowcze, zrozumiale, jednobrzmiące, poważne, uczciwe. 

W teorii wychowania zapominamy, że winniśmy uczyć dziecko nie tylko cenić prawdę , ale i rozpoznawać kłamstwo, nie tylko kochać, ale i nienawidzić, nie tylko szanować , ale i pogardzać, nie tylko godzić się, ale i oburzać, nie tylko ulegać, ale i buntować się.

Dziecko chce, by je traktować poważnie, żąda zaufania, wskazówki i rady. My odnosimy się do niego żartobliwie, podejrzewamy bezustannie, odpychamy nierozumieniem, odmawiamy pomocy.  

Byłoby błędem sądzić, że rozumieć znaczy uniknąć trudności

.