Historia szkoły

 

 

Szanowni Państwo!

       Szkoła to miejsce, w którym każdy z nas spędził ważną część swojego życia. Zwłaszcza szkoła podstawowa budzi dobre wspomnienia. Wracając pamięcią do tych lat, wydobywamy z jej zakamarków pierwszy dzień w szkolnych murach, twarze nauczycieli, koleżanek i kolegów, dźwięk wzywającego na lekcje dzwonka…

      Jubileusz 120-lecia skłania do podróży w czasie. Kroniki i fotografie mają niezwykłą moc i nie pozwalają zapomnieć o przeszłości wielu pokoleń absolwentów Szkoły w Woli Zgłobieńskiej.

       Dzieje naszej szkoły to istotna część historii miejscowości, której integralne ogniwo stanowią ludzie wychowani i wykształceni w murach tej placówki. To właśnie obchody rocznicowe są okazją do utrwalenia wspomnień o przeszłości tej instytucji i ludziach, bez których trudno wyobrazić sobie naszą codzienność. Szkoła Podstawowa w Woli Zgłobieńskiej wrosła w pejzaż wsi i stała się szkołą pokoleniową, a kształciło się w niej i wciąż uczy po kilka osób z jednej rodziny, tworząc klan absolwentów.

         Historia szkoły ma dla każdego inny wymiar. To w jej murach rodziły się nowe życiowe pasje,  przyjaźnie, sukcesy, porażki i dramaty. Dlatego z taką nostalgią wspominamy swoją młodość, naukę, pierwszą pracę.

       Jubileusz 120-lecia Szkoły ożywia minione wydarzenia, przywołuje w pamięci postaci bliskich nam osób, budzi emocje i wzrusza. Wszystko jak w starym kinie – gaśnie światło,  na ekranie wspomnień migają obrazy z dawnych lat, by powrócić i żyć z nami.

       Oddając  do  Państwa rąk publikację powstałą z okazji jubileuszu 120 – lecia Szkoły w Woli Zgłobieńskiej, życzę wielu wspaniałych doznań związanych z przeżywaniem naszego święta  oraz lekturą niniejszego opracowania.  Niech stanowi ono swoistą podróż sentymentalną, przywołującą wspomnienia chwil, utrwalonych już tylko w kronikach i na fotografiach.

         W tworzeniu publikacji wykorzystano dokumenty archiwalne, tj. kroniki szkolne, protokoły Rad Pedagogicznych, arkusze ocen oraz wypowiedzi  nauczycieli i wspomnienia absolwentów.

Dyrektor

Jan Fularz

 

Szkoła Podstawowa w Woli Zgłobieńskiej – wczoraj i dziś

Z historii szkoły

       Rok 1896 był bardzo ważny dla rozwoju oświaty w miejscowości Wola Zgłobieńska. Zaczęła funkcjonować szkoła ludowa jednoklasowa, a obowiązkiem szkolnym objęto uczniów z roczników 1886 i 1887. Do nowego budynku szkoły zaczęło uczęszczać 95 dzieci. Żeby mogła powstać i funkcjonować szkoła, społeczeństwo musiało od wielu lat czynić zabiegi, aby do tego doprowadzić. Zgodnie z ustawodawstwem austriackim, obowiązek zakładania i utrzymania szkół ciążył na gminach i obszarach dworskich.

       W 1856 r. powołano szkołę w Zgłobniu, a utrzymywać ją miały również wioski sąsiednie. Mieszkańcy Woli Zgłobieńskiej ze względu na duże odległości nie byli zadowoleni z tej szkoły i już od 1870 roku zostali zwolnieni z obowiązku utrzymywania jej. Pierwsze formy nauki w miejscowości wspominane są już w  1893 r. Powołano wtedy z inicjatywy ks. Michała Trybusa Zbiorową Radę Szkolną Miejscową, która objęła opieką szkoły w Zgłobniu, Niechobrzu Dolnym i Woli Zgłobieńskiej.

Budynek starej szkoły (stan na 1961r.)

fot. ze zbiorów G. Pyziak

      Budynek szkolny oddano do użytku w 1896 r. Był on murowany, parterowy z dużą salą lekcyjną i mieszkaniem dla kierownika. Zgodnie z planami naukowymi dla szkół ludowych uczono sześć lat, realizując cztery stopnie nauki, po których można było kontynuować trzyletnie dopełnienie. Niestety, z pierwszego rocznika tylko ośmiu uczniów ukończyło czwarty stopień, a pięciu rozpoczęło dopełnienie.

      Pierwszym kierownikiem i zarazem jedynym nauczycielem był Józef Wójcik. Kierował on szkołą do 1926 r. Od 1908 r. pracuje już drugi nauczyciel (była to Maria Nowińska), a po odzyskaniu niepodległości jest trzech pedagogów. W tym pierwszym okresie w szkole pracowali również  Jadwiga Piwirotto, Waleria Wieczerzakówna, Jadwiga Ziemkowska, Anna Kucialianka, Anna Kasprzykówna, Jadwiga Żalińska, i Maria Fiołkowska. Nauczycieli wspierali również uczący religii proboszczowie i wikariusze parafii Zgłobieńskiej. Szkoła odpowiadała  nie tylko za naukę,  ale i za rozwój życia kulturalnego wsi. W 1910 roku utworzono czytelnię ludową Towarzystwa Szkoły Ludowej, którą prowadziła nauczycielka Maria Nowińska. Organizowano dla mieszkańców prelekcje historyczne, spotkania z lekarzami, agronomami, itp.

      Trudnym okresem dla szkoły była I wojna światowa. Pomimo rozpoczęcia nauki, 16 września 1914 r., przerwano ją, bo szkołę zajęły na cele kwaterunkowe wycofujące się wojska austriackie, a potem rosyjskie. Lekcje wznowiono dopiero wiosną 1915 r., po wyparciu Rosjan. W 1926 r. kierownictwo szkoły objął Zbigniew Pecko i prowadził  ją do 1933 r.

      Przebudowę systemu oświaty rozpoczęto w 1932 r. z inicjatywy ministra Jędrzejewicza. Wprowadzono szkołę trzystopniową, czyli cztero-, sześcio- oraz siedmioklasową. Szkoła w Woli Zgłobieńskiej była szkołą drugiego stopnia. W budynku szkolnym brakowało miejsca i wynajmowano izby w prywatnych domach, m.in. Ramskich, Długoszów, Siewierskich. W latach trzydziestych kierownikiem placówki był Bronisław Czach, a od 1936 r. jego obowiązki przejął Robert Koper i funkcję tę pełnił do 1939 r.

Wybuch II wojny światowej uniemożliwił rozpoczęcie planowo nauki. Szkołę uruchomiono dopiero  w grudniu 1939 r. za zgodą władz niemieckich. W 1940 r. kierownikiem szkoły był pochodzący z Łodzi, Czesław Karp, któremu pomagał Czesław Barć. We wrześniu 1941r. Czesława Karpa przeniesiono do Sokołowa Małopolskiego.

      W czasie okupacji rok szkolny trwał 8 miesięcy, a w latach 1942/1943 tylko 6, ze względu na epidemię tyfusu. Brakowało opału, podręczników, środków dydaktycznych. Nie można było uczyć historii i geografii. Słaba frekwencja i trudności w nauce spowodowały, że wielu uczniów było półanalfabetami.

Uczniowie na wycieczce w Czudcu, koniec lat 40- tych. (w środku kierownik Józef Cholewiński)

fot. ze zbiorów B. Dziedzic

      Po wojnie starano się szybko uruchomić szkoły. Nowe władze ludowe przystąpiły do reformy oświaty, ale w okresie przejściowym opierano się na ustawie z 1932 r. Szkoły siedmioklasowe przekształcano w ośmioklasowe. Zwiększano ilość lekcji historii.

      Szkoła w Woli Zgłobieńskiej pozostała jednak siedmioklasowa. Mimo zerwania konkordatu, nadal uczono religii w wymiarze 1 godziny. W 1956 r. religię uznano za nadobowiązkową, a w 1961 r. usunięto ze szkół. Po wojnie kierownikiem placówki został Józef Cholewiński, a wraz z  nim pracowali: Stanisława Cholewińska, Maria Iżyńska, Bronisław Baran, Maria Wałek, Irena Wacławek, Antoni Piasecki, Adela Pitera, Janina Cisło, Stanisław Małecki. Mającego problemy ze zdrowiem  kierownika Cholewińskiego często zastępowała żona Stanisława. W 1947 r. pod naukę oprócz szkoły wykorzystywano dom gromadzki i prywatne izby. W 1949 r., po zgromadzeniu funduszy w wysokości 1400 zł, nowe władze gminy Racławówka rozpoczęły rozbudowę budynku szkolnego. Dobudowano dwie sale lekcyjne o powierzchni 400 m². W 1953 r.  z Hyżnego do Woli Zgłobieńskiej powrócił Bronisław Baran i objął funkcję kierownika, którą pełnił  do 1960 roku. W 1958 r. wybudowano parterowy budynek szkoły. Był przykryty papą i nie posiadał piwnic. Prace budowlane się przeciągały, w 1962 r. nie była ukończona instalacja elektryczna. Od 1 września 1960 roku, kierowanie placówką przejął Zygmunt Pyziak, który wraz z małżonką przeniósł się  do Woli Zgłobieńskiej z Borku Nowego. Bronisław Baran pozostał dalej w szkole na stanowisku nauczyciela matematyki,  na którym pracował do emerytury.

Kadra pedagogiczna w 1960r. (kier. Z. Pyziak oraz były kier. B. Baran)

fot. ze zbiorów G. Pyziak

       Na początku lat 60 – tych nieco poprawiła się sytuacja lokalowa szkoły. Było pięć sal dydaktycznych o pow. 298m², kancelaria, kuchnia, biblioteka, gabinet na sprzęt oraz trzy izby mieszkalne o pow. 72m². Oba budynki opalane były dziesięcioma piecami węglowymi, a ich wartość oszacowano na 1200 tys. zł. Przy szkole znajdowało się boisko sportowe do piłki ręcznej, skocznia, przyrząd do równoważni. Nauczyciele korzystali z 1,2 ha działki rolnej. Kolejną nadbudowę rozpoczęto w 1966 r.  Z Prezydium Powiatowej Rady Narodowej otrzymano 130 tys. zł, a wcześniej z Gromadzkiej Rady Narodowej z Woli Zgłobieńskiej, spory zapas materiałów budowlanych. Środki pozyskiwano również ze zbiórki prowadzonej przez Społeczny Fundusz Budowy Szkół.

Budynek nowej szkoły oddanej do użytku w 1958 r.

fot. ze zbiorów G. Pyziak

      Ustawa sejmowa z 15 lipca 1961 r. o rozwoju oświaty i wychowania wprowadziła 8 – letnią szkołę. Celem było lepsze przygotowanie uczniów do dalszego etapu kształcenia. W tym okresie w placówce rozwijały się i funkcjonowały organizacje społeczne: Towarzystwo Pomocy Dzieciom, Szkolna Kasa Oszczędności, Liga Obrony Kraju, Liga Ochrony Przyrody, Szkolne Koło Turystyczno – Krajoznawcze, Polski Czerwony Krzyż, Organizacja Zuchowa, Towarzystwo Szkoły Świeckiej, Spółdzielnia Uczniowska, Szkolne Koło Przyjaciół Związku Radzieckiego. Od 1960 r. drużynę harcerską prowadziła Maria Kloc, a po niej krótko A. Biesiadecki. Drużyna nosiła imię Zawiszy Czarnego. Biblioteka wzbogaciła się o nowe książki. W późniejszym okresie drużynę harcerską przejęła Maria Wawrzaszek. Drużyna nosiła nazwę 66 DR ZHP im. W. Broniewskiego. Pod opieką pani harcmistrz w latach 80 – tych drużyna przez pięć lat zdobywa tytuł „ Drużyny Sztandarowej”. W roku szkolnym 1969/61 w szkole przeprowadzono Kurs Ogólnokształcący klas ósmych.. Zrealizowano 360 godzin i uczestniczyło w nim 11 mężczyzn.

      Ośmioklasową szkołę wprowadzono w 1966 r. Podstawą było Zarządzenie Ministra Oświaty i Wychowania z 25.09.1965 r. Zwiększyła się kadra pedagogiczna. Wieloletnią pracę w tej szkole rozpoczęły: Genowefa Rzepka, Helena Krych (Fularz), Janina Kudła (Lelek), Maria Wawrzaszek, Józefa Winiarska. Przez krótszy okres czasu pracowali: Maria Kloc, Stanisław Oliwa, Władysław Warzybok, Genowefa Pazdan, Adam Biesiadecki. Kierownik Pyziak prowadził dla młodzieży kółka artystyczne: muzyczne, teatralne, instrumentalne. Wśród społeczności lokalnej  powstał wtedy Zespół Ludowy, który uczestniczył w wielu przeglądach. W 1970 r. państwo Pyziakowie przenoszą się do Bratkowic, a kierownictwo szkoły obejmuje Adam Biesiadecki. Wraz z nim pracę podejmuje jego żona Krystyna oraz nauczyciele: Anna Tadla, Tadeusz Hałoń, Danuta Kuźniar. W latach 70 – tych klasy były liczne. Pensum wynosiło 26 godzin, a płace kształtowały się w przedziale 2200 – 3350 zł.

      W 1970 roku w Woli Zgłobieńskiej utworzono Szkołę Przysposobienia Rolniczego, która swoją siedzibę miała w budynku szkoły podstawowej, zajmując jedną salę lekcyjną. Szkoła miała przygotowywać młodych rolników do przejęcia gospodarstw rodzinnych. Dyrektorem szkoły był A. Biesiadecki, a przedmiotów ogólnych uczyli nauczyciele ze szkoły zawodowej. Przedmiotów zawodowych uczyli: Edward Oleś, Podbroczyńska, Ławniczak, T.Słotwińska, Katarzyna Konieczna, Helena Sochacka.

         W środku dyrektor A. Biesiadecki

      W 1973 r. zaczęto wprowadzać zmiany w edukacji, które nakładała ustawa z 13 października tego roku. Wcześniej, zarządzeniem Ministerstwa Oświaty i Wychowania wprowadzono zbiorcze szkoły gminne. Miały one zapewnić uczniom wyższy poziom nauczania, większą możliwość dostania się do szkoły średniej, regularne posiłki, korzystanie z sal gimnastycznych. W praktyce nie udało się zapewnić oczekiwanych korzyści. W 1973 r. szkoła w Woli Zgłobieńskiej podlegała Zbiorczej Szkole Gminnej w Racławówce, której dyrektorem był K. Korba. W wyniku reform administracyjnych połączono gminy Racławówka i Boguchwała, w jedną,  z siedzibą w Boguchwale i zmieniono wtedy zbiorczą szkołę na boguchwalską, którą kierował Józef Brzeżański, a potem W. Grela.

W środku siedzą od prawej: dyrektor A. Wiącek, M. Wawrzaszek, przewodnicząca Komitetu   Rodzicielskiego D.Kicińska

      W 1973 r. kierownik Adam Biesiadecki przenosi się do Komitetu Powiatowego PZPR, szkołą kieruje Krystyna Biesiadecka, a po niej na krótko Maria Wawrzaszek. W 1975 r.  nowym kierownikiem zostaje Anna Wiącek,  która pracowała w  szkole w Nosówce. W latach 70 – tych zmienia  się część kadry,  a dłużej pracują Agata Molęda, Emilian Bliźniak, Maria Bazan, Stanisława Wolska, Eleonora Kogut (Gajdek). W 1978 r. podjęto kolejną reformę oświaty. Zarządzenie Ministerstwa Oświaty i Wychowania z 16 marca tego roku wprowadzało 10 – klasową szkołę powszechną. Strajki i powstanie „Solidarności”  spowodowały jednak  krytykę dziesięciolatek i wstrzymano  je po trzech latach funkcjonowania. W 1984 r. uchwalono również likwidację szkół zbiorczych. Na początku lat 80 – tych szkołę zasila grupa młodych nauczycieli: Dorota Kukla, Ewa Kosiba, Wojciech Kątnik, Danuta i Lesław Palimąkowie. Jest to okres strajków i wprowadzenie stanu wojennego. Dyrektor szkoły był jednocześnie Komendantem Wiejskim Obrony Cywilnej. Zakładem opiekuńczym szkoły w Woli Zgłobieńskiej był ZPET Zapel z Boguchwały, który wspierał funkcjonowanie placówki. Ufundował  nowoczesną pracownię językową. Szkołę wyposażono w bieżącą wodę i kanalizację. Ze względów bezpieczeństwa został rozebrany  stary budynek, w którym nie prowadzono już do dłuższego czasu zajęć dydaktycznych. W szkole prężnie działało harcerstwo. Obok XI Drużyny imienia W. Broniewskiego (prowadzonej przez Marię Wawrzaszek, a później Martę Wawrzaszek), powstała druga drużyna,  która starała się o patrona Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (opiekunem była Ewa Kosiba). Na początku lat 90 – tych spadło jednak zainteresowanie ZHP i zawieszono działalność organizacji.

Drużyna harcerska pod opieką M. Wawrzaszek

      W 1985 r. nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora. Funkcję tę objęła wieloletnia nauczycielka tej szkoły Helena Fularz. Szkoła nawiązała współpracę z Jednostką Wojskową Obrony Wewnętrznej im. A. Wnukowskiego z Rzeszowa. W wyniku tego rodzi się w środowisku szkolnym pomysł przyjęcia Wnukowskiego za patrona szkoły. Kuratorium Oświaty i Wychowania wyraziło zgodę i w dniu 26 maja 1985 r. szkole nadano imię ppłk. Alfreda Wnukowskiego. Rodzice ufundowali sztandar, a na uroczystościach oprócz władz gminnych był I Sekretarz KW PZPR M. Skubisz. Niestety, nie był to fortunny wybór, gdyż Wnukowski, wprawdzie urodził się w polskiej rodzinie na Syberii, ale był aktywnym oficerem Armii Czerwonej. Po wojnie zwalczał antykomunistyczne podziemie na Rzeszowszczyźnie.

      W okresie przemian ustrojowych Rada Pedagogiczna i Samorząd Uczniowski 4 października 1990 r. wystąpiły do Kuratora o anulowanie patrona. Do tej prośby przychylił się kurator J. Stanisz.

          Nadanie sztandaru  w 1985 r. (dyrektor H. Fularz)

      W 1991 r. nowym dyrektorem zostaje Krystyna Skarbek –  Kremza i kieruje tą placówką do 2016 r. Pracę rozpoczynają w tym okresie, między innymi: Beata Fornal, Leszek Leszczyc, Elżbieta Plęs, Anna Lewczak, Dorota Pomagiel, Andrzej Kawuza. Dyrekcja zabiegała o pozyskiwanie dodatkowych środków na funkcjonowanie szkoły. Utworzono  „Fundację Pomocy Szkole”, a środki pieniężne składali nauczyciele i rodzice. W 1990 r. instrukcją MEN z 3 sierpnia  przywrócono lekcje religii do szkół, z których została usunięta po 1961 r. Duchowni nauczali  w punktach katechetycznych, ale musieli składać sprawozdania władzom oświatowym. W 1981 r. wyjęto religię z nadzoru władz świeckich. W Woli Zgłobieńskiej punkty katechetyczne były zlokalizowane w prywatnych domach w pobliżu szkoły, u państwa Moskwów, a później u państwa Ziomków. Od powstania parafii w 1983 r. do roku 2005   religii uczył ks.  Stanisław Buszta.  Następnie katechezę prowadzą: ks. Marcin Mazur, ks. Ryszard Hawryluk i ks. Mariusz Matuszewski.

                  Budynek szkoły przed rozbudową

                  fot. ze zbiorów G. Pyziak

      W latach 90 – tych zostaje reaktywowany samorząd gminny i przejmuje utrzymanie szkół. Dzięki temu na terenie gminy Boguchwała poprawia się baza lokalowa. Szkoła staje się sporym zakładem pracy, który zatrudnia 21 nauczycieli. Duża liczba dzieci w klasach i niezbyt pojemne sale dydaktyczne zmuszają władze gminne do rozpoczęcia kolejnej rozbudowy. Szkoła powiększyła się o  nową część dydaktyczną z pracownią komputerową oraz długo wyczekiwaną salę gimnastyczną. Początkowo budowę prowadził zakład gospodarki Komunalnej w Boguchwale, ale ostatecznie dokończyła firma RPBM „Montares” z Rzeszowa. Uroczyste poświęcenie i oddanie sali gimnastycznej nastąpiło 28 kwietnia 2001r.

                          Dyrektor K. Skarbek –  Kremza, wójt J. Gajdek,  A. Kalandyk

      Kolejna reforma oświaty wprowadziła sześcioletnią szkołę podstawowa i trzyletnie gimnazjum. W 1999 r.  uczniowie,  którzy ukończyli szóstą  klasę, rozpoczęli naukę w klasie pierwszej nowo powstałych gimnazjów,  a uczniowie klasy ósmej kontynuowali naukę w szkole podstawowej. Dzieci z Woli Zgłobieńskiej zostały objęte obwodem gimnazjum w Racławówce, które skupiało uczniów z Kielanówki oraz Nosówki. Szóstoklasiści kończyli edukację sprawdzianem. Pierwsi napisali go w 2002 r., czyli po realizacji całego drugiego etapu edukacyjnego (klasy IV – VI).

      W początkowych latach XXI wieku szkoła posiadała dobrą bazę lokalową, dydaktyczną, sportową. Przy szkole powstał Uczniowski Klub Sportowy „Strumyk”,  który wspierał działania placówki w zakresie sportu. Uczniowie szkoły podstawowej chętnie uczestniczyli w wielu konkursach przedmiotowych, artystycznych. Najbardziej rozpoznawalnym konkursem organizowanym przez szkołę w Woli Zgłobieńskiej jest Konkurs Plastyczny „Wesołego Alleluja”. Po raz pierwszy został zorganizowany 1998 r.  i miał charakter konkursu gminnego. Wzrastała jego popularność i przekształcił się od 2003 r. w rejonowy,  w 2005 r. w wojewódzki,  a  w 2012 w ogólnopolski. Od 2013 r.  ranga konkursu jeszcze wzrosła, ponieważ jego zakres rozszerzony został  na międzynarodowy.

     W 2015 r. zostały zlikwidowane klasy zerowe, a edukacją najmłodszych zajęły się przedszkola. W Woli Zgłobieńskiej, w budynku szkoły utworzono Punkt Przedszkolny prowadzony przez Stowarzyszenie Rozwoju Oświaty Gminy Boguchwała.

                            Międzynarodowy Konkurs Plastyczny „Wesołego Alleluja” –  praca komisji konkursowej

LISTA NAUCZYCIELI PRACUJACYCH W SZKOLE W WOLI ZGŁOBIEŃSKIEJ W LATACH 1896-2016

 

Lp	Imię i nazwisko	Rok rozpoczęcia pracy	Rok zakończenia pracy
1	Józef Wójcik               kierownik szkoły	1896	1926
2	Maria Nowińska	1908	1910
3	Jadwiga Piwirotto	1910	1912
4	Waleria Wieczerzakówna	1912	1913
5	Jadwiga Ziemkowska	1916	1917
6	Anna Kucialianka	1917	1918
7	Anna Kasprzykówna	1917	1918
8	Jadwiga Żalińska	1919	b.d.
9	Maria Fiołkowska	1919	b.d.
10	Ignacy Hulek	1925	b.d
11	Zbigniew Pecko             kierownik szkoły	1926	1933
12	Jadwiga Pecko	1926	1933
13	Bronisław Czach            kierownik szkoły	1933	1936
14	?    Żołnówna	1933	b.d.
15	?    Kijanowski	1933	b.d
16	Robert Koper                   kierownik szkoły	1936	1939
17	Maria Jarosiewicz	1936	1939
18	Antoni Barć	1940	b.d.
19	Czesław Karp                 kierownik szkoły	1940	1941
20	Józef Cholewiński          Kierownik szkoły	1944	1953
21	Stanisława Cholewińska	1944	1953
22	Maria Iżyńska	1944	1946
23	Bronisław Baran         kierownik szkoły 1953 – 60	1944, 1953	1946, 1975
24	Antoni Piasecki	1947	1948
25	Irena Wacławek	1947	1948
26	Maria Wałek (Siorek)	1948	b.d.
27	Adela Pitera (Róg)	1948	1950
28	Janina Cisło (Fularz)	1950	b.d.
29	Stanisław Małecki	1950	b.d.
30	Janina Kudła (Lelek)	1959	1991
31	Apolonia Majewicz	b.d.	1960
32	Maria Kloc	1960	1963
33	Władysław Warzybok	1961	1963
34	Zygmunt Pyziak            kierownik szkoły	1960	1970
35	Genowefa Pyziak	1960	1970
36	Stanisław Oliwa	1962	1963
37	Genowefa Pazdan	1963	1964
38	Adam Biesiadecki       kierownik szkoły 1970-1973	1963, 1970	1964, 1973
39	Józefa Winiarska	1963	1970
40	Maria Wawrzaszek     kierownik szkoły 1975	1965	1991
41	Helena Krych (Fularz)  dyrektor szkoły 1984 – 1991	1965	1996
42	Elżbieta Rufa	1966	1966
43	Genowefa Rzepka	1967	1994
44	Krystyna Biesiadecka kierownik szkoły 1793-1795	1970	1975
45	Anna Tadla	1970	1972
46	Tadeusz Hałoń	1972	1978
47	Danuta Kuźniar	1973	1977
48	Krystyna Hernik	1974	1979
49	Anna Wiącek          dyrektor szkoły 1975-1984	1975	1984
50	Halina Dykiel	1975	1976
51	Jan Purpura	1975	1976
52	Agata Molęda	1976	1995
53	Marek Oleniuch	1977	1978
54	Piotr Oleszczuk	1977	1978
55	Emilian Bliźniak	1978	1983
56	Stanisława Wolska	1979	1996
57	Maria Bazan	1978	1986
58	Eleonora Kogut (Gajdek)	1979	1985
59	Dorota Kukla	1980	1983
60	Ewa Kosiba	1980	1983
61	Witold Kopa	1980	1981
62	B. Małkowska	1981	1981
63	Wiesław Gajdek	1982	1983
64	Danuta Palimąka	1981	do dzisiaj
65	? Tomecki	1982	1983
66	Wojciech Kątnik	1983	1991
67	Lesław Palimąka	1984	2000
68	Krzysztof Chmielowski	1984	1985
69	Marta Wawrzaszek	1984	1988
70	Lucyna Hadała (Surmacz)	1985	1990
71	Zofia Chockuba	1985	1987
72	Małgorzata Piękoś	1987	1991
73	M. Byjoś	1987	1988
74	Krystyna Skarbek Kremza  dyrektor 1991 – 2016	1988	do dzisiaj
75	Andrzej Kawuza	1988	do dzisiaj
76	Leszek Leszczyc	1989	do dzisiaj